Nieuws uit de fabriek

Zaterdag maar 'ns vroeg gaan slapen. Zondag vrij vroeg op, en om 9.40 op de bus richting London. Gezellige bende, hier en daar een stofzuiger. Minimaltechno op de achtergrond. Voorspoedige reis, ook voor zij die in Calais geen identiteitsbewijs konden voorleggen - die passeerden gewoon de controle niet en maakten een wandelingetje. Waterdicht dus :-D. Op de boot geen noemenswaardige incidenten, vrij lang staan ruiken in de parfumwinkel, ik wou eens wat anders en gevonden ook. De chauffeur was een ander paar mouwen, geen weg kennen is vrij uniek... Toch in Londen geraakt, gedropt in Camden Town, beetje geshopt (een hooded sweatshirt van wat ik later vernam Thundercats, en een hempie dat niet zal misstaan de volgende editie van Koninginnedag, of ergens tussen een legioen oranje tijdens het WK). Lekker gegeten daar, anders zou het weer standaardburger in de Mac worden, en daar pas ik liever voor. Zo geschiedde inderdaad. Wat sfeer opbouwen in de Bünker, waar opeens een meid vroeg of ik een hoofd- en schoudermassage wou. En waarom zou je dat willen doen (want gratis bestaat niet, Steve). Om je los te maken voor het feest, achteraf geef je wat je't waard vond. Nou, vooruit dan maar, en een tiental minuten werd ik getrakteerd op een vrij "electrifying" rub 'n' squeeze. Erg lekker, wat wellicht te zien is op het kiekje dat gemaakt werd terwijl ik breed genietend m'n bril en cocktail (ook erg lekker) aan het vasthouden was toen ze me masseerde.
Twee cocktails later de metro op richting Fabric, daar moest ik onder een andere naam binnen (iemand had gecancelled, maar de gastenlijsten worden niet meer aangepast), en gelukkig viel de "concession" die naam toe (binnen aan halve prijs). Scheelt weer een drankje, en dat zou nodig zijn want ik had me voorgenomen me niet te buiten te gaan aan chemische addenda.
De set van Tobi Neuman was erg te genieten, en wie hem kent en 'm hier in België nog een setje wil horen draaien: check de after-party in oktober na I Love Techno... Hij werd in Fabric zowat geboekt. U las 't hier eerst!




Dansen was bij wijlen erg lastig wegens het hoog haring-in-ton-gehalte, maar dat kon de pret niet drukken want het volk was aardig en makkelijk voor een praatje te porren, als ze al niet zelf begonnen. Velen vinden het 'n raar concept om enkel voor Fabric een retourtje London te ondergaan, maar niet iedereen heeft de luxe een club niet veraf te hebben waar wekelijks grote namen draaien. Het labyrinth-achtige gebouw speelde me ook nu weer parten, ik kwam wel in de tech-house zaal maar ik vond de weg niet terug (en nee, ik was niet dronken noch high). Gelukkig konden we ons een beetje groeperen, beetje socializen met mensen uit onze groep en een feestje bouwen, dus dat verliep prima. Veel lui uit de buurt van Kortrijk, die net als ik het ennui ontvluchten.
De set van Ricardo Villalobos was niet het saaie klik-klak zoals ik wel eens gehoord heb, maar vrij stevige techno waar de voetjes gewillig van opveerden. Ondertussen was ons 2-nachten-niet-geslapen-en-de-hele-dag-speed-daarna-pilletje-slachtoffer weer op de been, gereinigd als ze was zo zonder maaginhoud.
Helaas, vrij nuchter en dus volledig bij zinnen kreeg ik rond kwart over zes het bezoek van de man met de hamer, maar na een halfuur space in de zetel toch de moed weer bijeengeraapt, een red bull gedronken, en nog was geshaket. Een uurtje later afgetaaid richting bus. Bij het buitenkomen staan tig chauffeurs naarstig te hengelen, of we geen taxi of bus willen. Na een "we have our own bus" uiteindelijk een praatje gemaakt met een vriendelijke zwarte chauffeur, sigaretje aangeboden maar hij rookte niet, erg rieleks allemaal. De bus op, waar mijn heenrijplaats helaas al ingenomen was door een lomperik die niet herkende dat daar iemand zat, ondanks duidelijke tekenen van bewoning. Soit, elders plaatsgenomen, niet kunnen slapen wegens streekgenoten die klein beetje happy waren en onnozel deden, dus dan maar die fles whisky gedrieën opgemaakt. Helemaal achteraan zat een GHB-slachtoffer een beetje ongecontroleerd te braken en spastisch te doen, dat brengt toch ook een beetje sfeer op de bus (ahem). Vrij brak thuis, weinig geslapen (uurtje of twee), daarna nog 'ns Reflex in en weer naar huis. Er was een volksfeest aan de gang met werkelijk een té slechte band, die helaas live "Heb je even voor mij" en ander fraais de ether in stuurden. Raar dat mijn buren-met-aversie-voor-lawaai hiervoor niet belden naar de plissie. Ze zullen wel geen smaak hebben ;-)