We bloggen ons te pletter / hacking life

Daarom wil Nil gaarne plaats maken voor alle computerslaven die hun huis niet meer uitkomen om hun nietszeggende leven publiek te maken. Nil heeft nog steeds ongepolijste, ongefilterde, heartcore ideetjes, maar ziet de zin van dit platform even niet meer. Het heeft ongeveer 2 jaar zijn dienst bewezen, hij zal wel ergens een programmaatje zoeken waarmee hij de voorbije 2 jaar weer van't net kan trekken waarna deze verzameling bits 'n' bytes oplost in het niets. Het zijn rare jaren geweest, van emotionele labiliteit en zich-'t-leed-van-de-wereld-té-nauw-ter-hart-te-nemen, maar daar kwam hij uiteindelijk zelf geen spat mee verder. Een nieuwe Nil is in de maak, hij zal U op gepaste wijze en in vol ornaat persoonlijk aangeboden worden voor al Uw feesten en partijen (gaarne bekrompen mensen op voorhand verwittigen, kunnen ze een visual blocker omgorden om het geheel wat draaglijker te maken).
Zie je, Nil gaat uiteindelijk de wijde wereld in. Hij zit te denken aan - godbetert! - Wallonië, om maar iets te noemen. Niet uit altruïstische motieven(l'enfer, c'est encore les autre), maar om met zijn alom geprezen kritische blik na te gaan of daar daadwerkelijk ook wat te beleven valt (naast schandaaltjes hier en daar).
Bovendien wil hij wil zijn innerlijke verdieping niet noodzakelijk wereldkundig maken, tenzij aan het handjevol van verstand voorziene tweevoeters waar hij het goed mee kan vinden. De rest mailt 'm maar.
Ook niet onbelangrijk: de modaliteiten worden herschikt. 'Moeten' is nog steeds een heel vies woord, ongeveer in de orde van 'apepus', maar de Wil is zich aan het vormen. Dat hij Kan wist hij al langer, maar hij Wou niet. Maar allerbelangrijkst: hij zal vooral Zijn, en trachten dat op een zo prettige manier te doen, en passant zichzelf voldoende brainfood gevend om te alomtegenwoordige vervlakking een halt toe te roepen. Zie het als een geperfectioneerde bullshit-filter, eerder een bullshit-krachtveld (in Buck Rogers zag een krachtveld er meestal blauwig uit, maar tegenwoordig is het vrij onzichtbaar). Onverstoorbaarheid zal zijn deel zijn.

met deze groet hij U allen, het kan zomaar zijn dat dit de laatste post is (trompetjes vallen in). Bloemen noch kransen, en vet op techno dansen.

(NIL) Leeslijst 2007

HA! De man met de goede voornemens is net langs geweest. Heb me toch weer laten lijmen, leep dat die gasten zijn. Ik gris er ééntje uit die me voor een prikkie verkocht geweest is. Volgend jaar ga ik lekker veel lezen, omdat ik dat prettig vind. Nè! MAAR: ik ga niet zomaar alles lezen wat los of vast zit, neenee, er is over nagedacht. Iedereen heeft wel naslagwerken, literatuurlijsten, series en weet ik nog wat allemaal ergens op een boekenplank staan, van de hand gedaan door gesjeesde deur-aan-deur-verkopers die zich hardnekkiger toonden dan een Jehovah-getuige-op-coke. In veel te veel gevallen staan die dingen astmatisch stof te vergaren, zonder dat ooit iemand ze ook maar een blik VAN BINNEN waardig gunde. Zo ook ik, toegegeven. Vandaar dat ik me voor volgend jaar liet inspireren door Steinz, met zijn Lezen Etcetera, een handig alternatief voor de traditionelere bibliografieën. Ik zal in een jaar tijd 20 puntjes sprokkelen (lezen=punten, maar sommige boeken wegen zwaarder door wegens auteur winnaar van deze of gene prijs), dan ben ik qua lezen alvast niet achteropgesteld. Dat zullen niet de recentste boeken zijn, vaak althans niet. Het heeft geen zin overgehypte boeken te lezen, ontgoocheling valt de lezer al te vaak ten deel. Liever ga'k dan voor iets wat zijn waarde al bewezen heeft. Vergelijk het met liever een Henri Vandevelde te hebben staan dan de laatste collectie designmeubelen die je bij boer Clerck kan aantreffen (om maar eens kort door de bocht een sneer naar de tjeven te maken, die de N-VA opgeslokt hebben. Applaus voor Frida Brepoels, een dikke vinger naar alle andere actanten. Edoch genoeg politiek geleuter, een mens wordt daar moe van). On to the business at hand:

In de categorie Meesterwerken ga'k As I Lay Dying (William Faulkner) en The New York Trilogy (Paul Auster) lezen.
In de categorie Thema's kies ik voor CULT en TOEKOMSTROMAN. Daaruit selecteerden wij Last Exit to Brooklyn van Hubert Selby en Inifinite Jest van David F Wallace, en Riddley Walker van R Hoban en Wij van J Zamjatin.
Bij de middelpunten gaat de voorkeur naar Herzog van Saul Bellow, eventueel aangevuld met Blauwe Maandagen (Arnon Grünberg) en Surfacing (Margaret Atwood), en De Liefde van een Dwaas (J Tanazaki).
Verder permitteer ik me vanzelfsprekend nog wat horror en SF, maar niet zozeer fantasy. Een crimi gaat er ook altijd in, en mocht er onverhoopt nog wat winnaars van deze of gene literatuurprijs wat interessants geschreven hebben, dan zien we wel of we daar zin in hebben.

En zo is voor 2007 ook wat ambitie in het beleid geslopen. Sommige boeken zullen gezocht moeten worden, en uiteindelijk valt er toch flink wat te lezen. Maar dat gaat allemaal ten koste van de zombificator die we TV noemen, er is flink wat meer headspace bij lezen, dat het alleen van woorden moet hebben (al mag een mooie cover of geïllustreerde uitgave ook) en dus economischer is dan de enorme visuele informatiedichtheid van de ons omringende media (voor dezelfde dichtheid in literatuur verwijs ik volgaarne naar het werk van William Gibson). Onthaasten in de hoeveelheid zooi die naar ons gegooid wordt. Véél selectiever en kritischer TV kijken. Tijd is het kostbaarste goed, laat ons dat iets beter gebruiken.

Voor wie niet weet waarover een boom op te zetten wanneer die me tegenkomt: lees eens iets, hebben we alvast dáárover een aanknopingspunt (om de eerste lading bier te overbruggen, daarna hoeft gaat alles vanzelf).

(NIL) Sauna

Gisteren voor het eerst mijn poriën in overdrive gezet. Nog nooit gesaunaat, moest er eens van komen. Meer uit kurjeuskeit dan iets anders, want ik kan niet goed tegen warmte binnenskamers, en de ontdekking was onder begeleiding van ervaren zweters.
Een hele verademing, het gebeuren. Beginnen met stoombadje van 65°, dan biosauna van 65° en passende kleurtjes, bubbelbad, sauna van 90° met daarna ijskoude douche, bubbelbad, roken/koffie, meer sauna (nu een van 100°), afijn massa's gezweet en het nog ontspannend vinden ook. Vond het niet eens beklemmend, wat wel de verwachting was.
Een blote bedoening, dat wel, maar zo naakt voor vreemden staan/zitten/liggen is minder raar dan gedacht, immers iedereen loopt er in "zijne/hare puren" (en evenmin perfect). Een hele dag rondlopen in badjas, zo af en toe wat zweet verzetten, dan wat broebelen, wat verpozen en iets drinken, iets eten, echt heel rielekst. Je wordt er zalig loom van. Zwemmen met je glockenspiel danglin' free heeft ook wel iets. Afronden met scrubzout, en je huid is weer van prima kwaliteit.
Fijn, dit. Als ontstresser kan het tellen. Nu alleen nog een kok (zag toevallig een vacature, ze zullen mijn aanmerking toch niet te zwaar hebben laten meetellen?) die een pittige/hete scampi diabolique kan klaarmaken, en qua voer heb ik dan ook niks meer te klagen.

Programma vandaag: he-le-maal niets. Lappenpop met volle koelkast hoeft niet naar buiten.

(NIL) Flintstones/Lebowski

Zalige woensdag, waar een nieuwe flipperkast de Reflex siert (hopelijk minder schadegevoelig). 's Avonds op Canvas The Big Lebowski. Niet onderbroken door ontsierende reclames, van begin tot eindgeneriek, zoals het hoort. De rielekstheid van de blower, de post-traumatische Vietnam-veteraan, het vijfde wiel aan de wagen die vooral zijn bek moet houden, de hoerige snol die gold-diggersgewijs met een kreupele rijkaard getrouwd is, een paar gangsters, en meer moet dat niet zijn voor hoogst vermakelijke cinema.

Respect The Dude at all times.

Robinson

Wat hij vooraf dacht is ook uitgekomen: de programmamakers kunnen vóór de "live"-uitzending inkijken wat de kandidaten gestemd hebben, en zo de volgorde van stemmen voor maximaal dramatisch effect bepalen. Eerst krijgt Bernadette 2 stemmen, staat ze 2-0 voor. Maar zie, de van botox-lippen en siliconenborsten voorziene Olga komt langszij en scoort ook de overwinning. Is zijn paranoïa gerechtvaardigd en gebeurt het in dergelijk programma werkelijk zo?

(NIL) Rondje Randstad

Verjaardagen behoren gevierd te worden, dat deden we zaterdag hier. Bram speelde de pannetjes van het dak, daarna kon ik een liftje bietsen naar Utrecht. 's Anderdaags bleek de voorstelling van 1100 hier overambitieus, het werd die van 1600. In-your-face-cinema van de bovenste plank. Via Den Haag HS de terugreis ingezet, en thuis een deel Utrechtse buitenkweek vakkundig gerold. Eerst nog wat Canvas over kasteeltjes, daarna VT4 voor een Scary Movietje. Hilarisch en geheel passend bij mijn stemming.

Verjaardag op Stubru

Vannacht opgebleven om te werken en naar StuBru te luisteren. Heerlijk. Tot rond een uur of tien 's ochtends. Dan wordt het vege lijf opstandig. Vier uurtjes gepit en weer gewerkt. Nog veel van deze acties en Vacuum 419 nadert de andere kant :P