O wat kan ik me evil verlustigen aan de domme koeien (de liefjes), de stoere stieren (de vrijers), de testosterongeplaagde vrijgezellen en de wulpse sletten. Niks is aan het toeval overgelaten om een twist in het programma te brengen. Neem nu Rebecca Loos, als joker/kijkcijferkanon ingezet en allerminst onbekend wegens de tabloidsierende smeuïge roddels over haar escapades met Becks. Een geduchte concurrente voor de sletten, die vonden dat ze geen niveau had, omdat ze zich omhoog neukte - en waarom zitten zíj in dat programma... toch ook om de stieren een kloot af te trekken? - dat ze niet knap is, dat er een hemelsbreed verschil is met Victoria (dat half-anorectisch scharminkel dat ooit nog in een beroemde meidenband zat, maar solo niet veel voorstelt). Geweldig om die trienen af te zien geven op een vrouw die misschien gewoon als "los" bestempeld mag worden, maar verder wel aardig gezien haar commentaar op Len en de gesprekjes die de regie ons liet zien (montage is immers alles in een programma als dit). Hoezo, Len? Jahaaaaa, Andries, zelfverzekerd als geeneen, moest plaats ruimen, wat natuurlijk extra lullig voor 'm was want hij wíst dat ze voor hem zou kiezen. Een slapeloze nacht later blijkt dat ze liever de lange en jongensachtige Len meenam, tot zijn stomme verbazing. Een goede zet, zo bleek, want niet alleen piepte Andries een heel stukje lager, bovendien kon die zich ontfermen over Mieke (waar Len het goed mee kon vinden), én was Len tenminste fris ende monter om op date te gaan met Rebecca, want hij heeft geen tijd gehad om zich zorgen te maken - hij wist nergens van. Zoals het een echte heer betaamt ging hij galant met haar om, én schopte hij haar uit bed want er waren nu eenmaal afspraken gemaakt. Hoed af!
Of het nu Rebecca dan wel de regisseur was die deze switch doorvoerde zullen we wel nooit weten, tenzij we intensief "de boekskes" raadplegen. Mogelijke hints zijn alvast de teleurgestelde reactie van Len, en de zelfverzekerdheid van Andries die perfect tegen elkaar uitgespeeld kunnen worden. Van hero naar zero op een halve minuut, dit zijn de tijden waarin we leven.
Minder was het bezoek van de vrijgezellen aan de partner van hun potentiële slachtoffer, in mijn ogen onnodige gekmakerij en een voorbeeld van slecht acteerwerk. Laat je niet gek maken, heren en dames, iedereen kan van alles zeggen en wat getoond wordt is ook maar een fractie van de uren en uren beeldmateriaal die geschoten werd.
Helemaal hilarisch werd het als Bianca haar video te zien kreeg, waarop Björn hand-in-hand (HAND-IN-HAND! Stenigen moesten ze hem!!!) liep met de van een stel prachtige karbonkels voorziene Liesbeth (eerlijk? Ík was er al in verdronken). Als dát voor haar een brug te ver was, waarom zit ze daar dan? Vermoedelijk omdat ze Björn een démarche gunt (of gunde - nu blijkt het iets moeilijker en slaat de schrik haar om het hart), wegens haar schuinsmarcheerderij eerder. Was ik van Björn, ik liet die Bianca ter plaatse stikken, wat een dom wicht. Zo trots als ze is op haar Björn die ze leerde wassen en strijken (poetsen kwam nog), zo vlug rent een vent als hij dit hoort. Bianca had in de jaren vijftig moeten leven, onwetend gehouden door man en katholieke kerk, strijkend aan de haard, met een koter aan elke borst, wachtend tot manlief met de laatste centen van zijn zuurverdiende centjes dronken thuiskwam na uitbetaald te zijn geweest in het dorpscafé. Helaas voor haar leeft ze in onzekere, geile tijden, waar verleidsters uit de kast komen vallen die, ondanks dat ze haar niet knap vinden, ondanks dat ze blond is waar Björn niet op valt, die dus veel kans maken Björn een zestigtal kilo te doen verliezen, exact het gewicht van Bianca. Terecht trouwens. Weinigen zijn van zo'n muts gediend, er mag al eens gelachen en gevogeld worden, niet?
Wat verder opviel is de prestatiedruk op de vrijgezellen. De hoeren aan de ene kant vonden Rebecca maar niks (ha! ze was er met een van hun venten vandoor), aan de andere kant was een vrijgezel íets te opdringerig naar de vrouwen gelopen, tot ergernis van iedereen aanwezig. 's Anderendaags zat hij te blèten als Bianca, omdat hij vreesde zijn tropische vakantie ingekort te zien door weggestemd te worden, dus probeerde hij een wit voetje te halen door traantjes te latel vloeien (door keihard in zijn zak te knijpen wellicht).
Je moet het de bedenker van dit vehikel nageven: het concept is een winner. De spanning tussen zij die zich niet mogen laten gaan, en zij die móeten (of weggestemd), gespijsd met alle vileine truken waar wij zelfs niet aan gedacht zouden hebben. Het netto eindresultaat is óf meer vrijgezellen, óf een herorganisatie van koppels. Het déficit van trouw en wilskracht in de verf gezet, snel gewin is de boodschap. Alleen zijn het hier nu eens geen zakkenvullers, eerder zaklegers.
