Het weekje training is goed verlopen. Het leek een beetje op privélessen (zij het dat we dan met zijn tweeën waren), maar dat kon de pret niet drukken. Ik word waarschijnlijk heel soepel in Excel, dat is me wel duidelijk geworden.
Belangrijker is dat ik het geweldig naar mijn zin heb gehad. De Eurostar is een behoorlijk luxe voertuig, bleek vooral op de terugweg. Men was namelijk zo vriendelijk geweest een ticket eerste klas te boeken, dat had ik niet eens door tot ik opstapte. De zitjes zijn zowat anderhalf zo breed als in tweede klas, en na tien minuten komt de treintrut (equivalent voor zweefteef, maar dus op rails) je al een folder brengen met de menu (Neem je menu? - Neen, ik wil eerst eten). Ik had nog steeds niet door dat ik ook daadwerkelijk gevoederd zou worden, tot ze een aperitiefje kwamen aanbieden. Dus na vier gangetjes en dik een halve fles wijn (lekker ook nog!) stond ik in Rijsel, alwaar ik een heel wat bescheidener treintje nam richting Kortrijk. Er zaten wat olijke fransozen in die wel zin hadden in een beetje gerigoleer, dus ik kon mijn beste Frans ook nog eens bovenhalen. Morgen trouwens weer les.
Naast het prettige vervoer (op de heenreis stond de chauffeur keurig op tijd te wachten, gewapend met een naambordje waar mijn naam zelfs
(ZELFS!) correct gespeld stond - bijna aan de verkeerde kant ingestapt ("I get that a lot"), en godallejezus wat was dat een praatvaar maar hij reed me vlot naar het huis waar ik zou logeren), was er nog het verblijf. Onze baasbaas, een vooruitziend man, heeft een huis op 5 minuten wandelen van kantoor. 6 mensen kunnen er logeren, er is satelliet-TV met wel 1000 kanalen, twee badkamers, een keuken die dagelijks gevuld wordt, kortom niks te kort en beter dan hotel. Veel uit eten geweest (Thais, Maleisisch, Indisch (heet!), Mexicaans, Italiaans en zowaar ook nog lokale prut die te eten was. Ik was al bovengemiddeld aangekomen, dat is niet verbeterd maar we maken ons vooralsnog geen zorgen, dat gaat er wel af als ik eens de moeite neem om te sporten of wat op mijn voeding of alcohol te letten.Dus veel bijgeleerd, me goed vermaakt, en dan zaterdag flink doorgewerkt (tot middernacht), gedoucht en naar de Reflex, waar ik een potje of 3 geschaakt heb (2 gewonnen), en waar een minzame edoch nogal dronken sujet een boekje had geschreven en dat heb ik dan maar gekocht. Een of andere low-life die niet weet of hij nu aan lager wal is of niet (advies: trek voor de zekerheid maar lieslaarzen aan). Kwart voor vijf 's ochtends in bed gepleurd, en aangezien de volgorde van consumatie verkeerdelijk werd ingeschat (begonnen met Duvels, eindigen met pinten), een beetje misselijk geweest. Gelukkig kan je van paprika-chips op zo'n maag wel braken, dus dat scheelde 's ochtends weer een bruistablet. Nu ja, pas om halfdrie uit bed gerold, gedoucht, en naar de Veemarkt. Het was best wel heet gisteren, te heet om te eten in elk geval, dus maar begonnen met een glazen boterham of 5, dat vulde zat. Hier en daar een bekende kop gezien, er was een standje waar ze mojito's en cuba libres verkochten, en wij opteerden voor de extra-sterke cubaatjes (kostte iets meer, maar op het eind van de avond dik teruggewonnen als de fles rum op moest en ze die aan dumpprijzen weggaven). Maar goed, een nogal beneveld weekend gehad dus, maar dat mag. Deze week wordt het weer toch minder, dus kan ik net zo goed flink doorwerken (zij het bij voorkeur 's avonds, kan ik daarna nog eens de niet-zo-wijde wereld in). Ik moet zeggen, ik heb geen spijt van de carrièrewending. Je eigen uren bepalen is dikke vette luxe, researchen is fun, dus ik heb eigenlijk niks meer te klagen. En zeggen dat ik twee maanden geleden nog messcherpe bloedzwarte visioenen had ...