zondag, mei 29, 2005

Algemene kennisquiz Reflex

Met pijn in het hart vrijdag het Tigraatje weer ingeruild voor mijn minitank, maar blij dat we even mochten cabriorijden in schitterend weer. Zaterdag BBQ'tje gedaan, daarna in de Reflex wat gequizd en met Steve 5de geworden op 19. Doelstelling behaald!
Vanmorgen nog eens het ticket gecheckt voor Eurostar, en tot mijn verbazing zie ik dat ik pas morgen om 16.36 vertrek om daar morgen om 9.00 te zijn. Sinds Einstein weten we dat dat niet kan, reizen in de tijd, dus fluks gebeld om mijn ticket te wijzigen (voor de luizige kost van 30£), zodat ik vandaag zoals ik van plan was gewoon op tijd kan vertrekken. Heb niet zo heel veel zin in 2 weken training, maar dat loopt wel weer los eens ik daar ben. Bovendien kan ik eindelijk nog eens Tom en Fia zien, ook alweer 2 jaar geleden. Heel misschien is er nog een buitenfeestje ergens, maar de bobbies zijn nogal anti-feest dus die 'heel misschien' is echt heeeeeeeeeel misschien. En anders kunnen we ons nog altijd in ciderspace drinken (dat is die bizarre plaats waar je dingen ziet die er niet zijn, louter en alleen omdat je teveel Merrydown of Strongbow naar binnen geklokt hebt).
Het wordt hier de volgende weken stilletjes, maar daarna is er nog tijd genoeg om onzin te publiceren. Hopelijk is oma dan al uit het ziekenhuis, die heeft haar heup gebroken bij een val - gezien de frequentie valpartijen moest het statistisch gezien een dezer gebeuren.

woensdag, mei 25, 2005

AMV8

Gisteren naar Wommelgem gereden voor de introductie van de nieuwe Aston Martin V8 Vantage. Wat verderop geparkeerd om niet uit de toon te vallen bij de nouveaus riches - ik kwam uit professionele interesse, zij hadden geld teveel. Het moet gezegd, 't is een schoon stukste mechaniek, helemaal handgebouwd, slank, alleen jammer dat we'm niet konden horen. Ik bedoel, een schone vrouw met perfecte maten (een met geld, een met verstand, en een voor het betere loodgieterswerk - of bedoel ik 90-60-90?) kan ook gruwelijk door de mand vallen als ze haar eetklep opent en daar je reinste bouwvakkersjargon uitrolt. Maar het duurde me dus te lang eer ze de motor lieten hameren. Wel een DVD'tje gescoord over het model, echter niet meer dan een teaser. Er was ook een hostessje met een echte klotebaan, die ging met het model mee rond Europa ("I live like a gypsy"), maar reed er zelf niet mee, ze had er ook geen als bedrijfswagen. Over de Aston Martin vestiging niks dan lof, alles ziet er perfect uit, er is een muur waar je alle verkrijgbare lakkleuren uitgestald ziet, daaronder alle soorten hout voor de binnenafwerking, en tig soorten leer. Mocht ik de 100000€ kunnen ophoesten (ik vrees dat daar nog geen BTW bij is), dan mogen ze'm afleveren in petroleumblauwe lak met vanbinnen crèmekleurig leer (en anders zwart met rood leer en een omgekeerd pentagram op de hoofdsteunen). Mijn kaken doen zeer van het gapen.

Vandaag andere lol: ik ruil voor 3 dagen mijn 15 jaar oude roestbak voor een nagelnieuwe Tigra Twintop. Wie het weerbericht een beetje gevolgd heeft weet dat het VET WARM wordt, en ik dus hoerensjans heb. Dat mag potverdriedubbeltjes ook wel eens, toch!

dinsdag, mei 17, 2005

Vlas Vegas

Pinksteren, het feest van de sanseveria's (ik moet deze vast weer uitleggen :P sanseveria's = inde volksmond vrouwentongen, en die kunnen best vurig zijn en veel praat verzetten, dus!). Naar goede gewoonte weer Sinksenfeesten in Kortrijk, maar veel verder dan Vlas Vegas ben ik niet geraakt - terug was bij wijlen nog moeilijker. Zaterdag begonnen met een barbecuetje (dat moet als het niet regent), zachtjes ingedronken met als aperitief vodka met die nieuwe cola, met bloedsinaasappelsmaak. Daarna de gebruikelijke biertjes om overtollig vlees weg te spoelen, of gewoon om lekker te tanken. Via de Reflex naar Vlas Vegas getogen, waar een behoorlijke portie surfmuziek en ander lekkers op het menu stond. Het uitgehouden tot 2 uur 's nachts, en doorzopen en sufgeblowd huiswaarts gekeerd. Zondag op de middag uit bed gerold, maar het voelde eerder als laat in de middag. Me voor de TV geplant met een pizzaatje, en een aantal interessante programma's gezien (eentje op BBC World over zwarte gaten, heel adequaat getypeerd als "gravity gone mad"). Tegen een uurtje of vier naar Vlas Vegas, alwaar ik mezelf wijselijk met behulp van een paar vrienden gerepatrieerd heb rond halfzeven, wegens doorzopen en sufgeblowd en een zwarte pet op waar de zon nogal genadeloos op losbeukte. Beetje een slag van de zon gehad, en ter plekke even een braakje gepleegd - pizza met salami en behoorlijk wat kaas ziet er ranzig uit zo op de terugweg. Dankzij het gezelschap goed thuisgekomen, ze waren nog zo vriendelijk een pittaatje te halen en voor de gezelligheid maar naar TV blijven kijken, "The Fast and the Furious" was nogmaals op en voor een stel gasten gaat er niets boven asfalt, snelheid en toeren maken - behalve tetten natuurlijk maar dat is eerder een soort masculiene versie van penisnijd die hier overigens totaal niet ter zake doet. Zij gingen nog even terug, ik werd één met het leer van mijn bank. Maandag free meal bij mijn ouwelui, mijn petekind was er ook en die is nog steeds even enthoesiast (als voorgaande woord niet correct gespeld is: bite me) en wild als voorheen. Pa's auto geruild voor de mijne omdat ik vandaag een afstandje moest rijden, en tegen een uurtje of vijf alweer naar Vlas Vegas, alwaar er toen noise en grind en lawaai en zo op het programma stond. Ik was weer 16: loeihard S.O.D. en M.O.D. over redelijke speakertjes horen knallen is na al die jaren nog steeds alsof je thuis alleen bent en even de volumeknop op 11 draait - dagen later hoorden je ouders dan klachten van de buren, maar dat gaf niet zo, omdat ik immers toch niet thuis woonde. Niet al te laat thuisgekomen, gepit, vanmorgen richting Zemst en ik weet niet waarom we hier al dat asfalt hebben want ik heb ongeveer 2 uur gedaan over een luizige 110km. Morgen nog eens, hopelijk was het vandaag gewoon een slechte dag qua files. In elk geval apprecieer je thuiswerken nog meer, ik mag er niet aan denken dat ik weer in Kessel-Lo woon en na amper 500m rijden al sta aan te schuiven om de snelweg richting Brussel te nemen. Als het rijdt, moet het doorrijden (maar dat is met alles, ik lijd een beetje aan mateloosheid - dat heeft de weegschaal gisteren bevestigd).
Lunch vanmiddag: het is nooit een goed teken als je je eten kan tellen. Als voorgerecht vijf asperges, bestrooid met gekruimeld hardgekookt ei en met wat geklaarde boter... ik vermoedde al dat ik met honger van tafel zou komen, en het scheelde weinig, want als hoofdgerecht hadden ze weer iets moeilijks bedacht (4 gamba's waar gelukkig wel de helft van het exoskelet van verwijderd was, maar het blijft behelpen). Gelukkig vulde het toetje nog was, maar vanavond heb ik toch alweer een pizzadoos moeten openscheuren om de laatste gaatjes netjes te dichten. Ik kom de nacht wel weer door.

maandag, mei 09, 2005

Koorts

Daarnet zowat een halfuur koortsachtig gezocht naar het allerverfoeilijkste kleinood des menschen: het immer opdringerige mobieltje (voor discussies over woordkeuze: zie Lotsweb of Duvelman). Je vraagt je af waarom je er dan zo frenetiek naar loopt te speuren, als het zo stoort. Wel, een kleine zelfstandige moet bereikbaar zijn, ook onderweg, al is het maar om te weten of hij nu om zeven dan wel halfacht zijn diepvriespizza de oven in mietert (had mijn microgolfcombitoestelletje bluetooth, dan kon ik dat zelfs per mobiel instellen, maar zo geavanceerd ben ik nog niet - trouwens, blauwe tand, wie verzint dat ? Een designer die aan de goedkope wijn zit?).
Gisterenavond echter nogal laat thuisgekomen, en mijn kleine Nokiaatje koud uitgezet en op een andere-dan-normale plek gelegd, om toch vooral niet voor tienen wakkergebeld te worden. Daar heb ik namelijk een klokradio voor (mét tapedeck zelfs, al maakt het mechanisme nogal lawaai, 't is dan ook al ruim anderhalf decennium oud), die zich overigens uitstekend van zijn taak kwijt. Zodus en zodoende, me vandaag helemaal lens gezocht naar het pokkeding omdat het a) niet in de jas zat die ik gisteren aan had b) ook niet ergens in de woonkamer c) niet in PC-kamer d) niet in mijn auto (bij een broek met wijde zakken durft hij weleens schuiven (wie dít dubbelzinnig opvat heeft ... eens goed gelachen weer) en dan ligt hij onder de bestuurderszetel, daar dus ook niet en ook niet in de opbergvakjes en e) waar was ik gisteren overal geweest en kan ik 'm daar verloren hebben en je begint te panikeren, het zweet breekt je uit, je grijpt al naar de antidepressiva omdat de instorting nabij is, je belt voor de zekerheid via de vaste lijn met je ouders, daar was je gisteren, maar die konden 'm ook niet vinden, ook bellen naar mijn mobiel hielp niet (gelijk voicemail - dus óf hij staat uit (normaal staat hij altijd aan!) of iemand heeft 'm gevonden en is zich breed lachend helemaal kapot aan het bellen met die verre familie in Tokio of Vancouver) dus paniek en AAAAAAAAAARGH en haren vliegen in de rondte want je raakt je beheersing kwijt - tot je nog eens de slaapkamer checkt en het kleine opdondertje daar dood ziet liggen. Pfioe, dat lucht op, gelijk het thuisfront bericht dat alles oké is, en zelf eerst rustig bekomen van de onnozele adrenalinestoot die je krijgt omdat je 't even niet meer weet. Hoe een mensch zich toch kan verliezen in gadgets en prullaria en helemaal gek wordt van zijn eigen stomme vergetelheid. Desalniettemin reuze opgezet dat ik en mijn mobieltje weer samen zijn.

Oudere jongeren

De Reflex is een hangplek voor oudere jongeren, bleek ook gisteren weer. Na een boom of 5 kaarten toch aan het schaken getogen met een vent van 50 (herhaalde hij wel drie keer, is hij dan 150?). Hij had een probleem, zei hij, hij was eigenlijk te begaafd en getalenteerd. Weer zo een. Kijk, je mag dan nog zo intelligent zijn, maar als je niet op het bord let droog ik je gewoon af natuurlijk. Soit, hij nodigt me nog eens uit om naar zijn kunstwerken en bibliotheek te kijken, en hij had weet van geheime dossiers (MKULTRA? UFO's? Albanese maffia?) dus wie weet is er nog iets interessants uit 'm te puren.
Na de Reflex nog naar de Burning Love geweest, een kroegje dat al 30 jaar bestaat en dat neigt naar het marginale. Als je muziek wil, stop je maar wat in de jukebox (die dus 30 jaar geleden van plaatjes is voorzien...). En dan nog naar het JOC (een andere hangplek voor zij die niet willen geweten hebben dat ze al LANG afgestudeerd zijn), maar het was na tweeën ('S NACHTS NA TWEEËN, LALALALALALALA 'S NACHTS NA TWEEËN polonaisegewijs rondjes draaien) dus daar kregen we kein bier mehr. Gelukkig is dat op 5 minuten wandelen van mijn flat, dus dat scheelde een hoop qua verloren moeite.
Maandag: de dag dat we weer beginnen werken.

donderdag, mei 05, 2005

marginaal

  • met je Aston Martin een spaghetti komen eten in De Stove (Domien noemde dat de nieuwe marginaliteit)
  • café De Beek
  • peuken sorteren en de resten oproken (studentenleven...)
  • té stronken thuiskomen, voor je TV liggen met een zakje paprikachips omdat je weet dat je dan gegarandeerd kan braken, ergo beter slapen
  • Karlsquell, vooral in bulk gekocht en enige artikel in je winkelkar
  • de nagel van je pink iets langer laten doorgroeien, omdat je dan kurkentrekkersgewijs meer uit je neus kan halen
  • die vierde gram paddo's
  • after-afterparty's, waarop een van je vrienden rozig spul begint te braken, je hem ondersteunt en naar de tent brengt ("pleur me hier maar neer")
  • meisje dat oorringen zoekt in haar eigen kots (kotfuif) - marginaler ware natuurlijk in andersmans kots
  • ...

De lijst kan eindeloos aangevuld worden, door met name JULLIE!

maandag, mei 02, 2005

weer terug na een weekje Harrow (bij London)

Het weekje training is goed verlopen. Het leek een beetje op privélessen (zij het dat we dan met zijn tweeën waren), maar dat kon de pret niet drukken. Ik word waarschijnlijk heel soepel in Excel, dat is me wel duidelijk geworden.
Belangrijker is dat ik het geweldig naar mijn zin heb gehad. De Eurostar is een behoorlijk luxe voertuig, bleek vooral op de terugweg. Men was namelijk zo vriendelijk geweest een ticket eerste klas te boeken, dat had ik niet eens door tot ik opstapte. De zitjes zijn zowat anderhalf zo breed als in tweede klas, en na tien minuten komt de treintrut (equivalent voor zweefteef, maar dus op rails) je al een folder brengen met de menu (Neem je menu? - Neen, ik wil eerst eten). Ik had nog steeds niet door dat ik ook daadwerkelijk gevoederd zou worden, tot ze een aperitiefje kwamen aanbieden. Dus na vier gangetjes en dik een halve fles wijn (lekker ook nog!) stond ik in Rijsel, alwaar ik een heel wat bescheidener treintje nam richting Kortrijk. Er zaten wat olijke fransozen in die wel zin hadden in een beetje gerigoleer, dus ik kon mijn beste Frans ook nog eens bovenhalen. Morgen trouwens weer les.
Naast het prettige vervoer (op de heenreis stond de chauffeur keurig op tijd te wachten, gewapend met een naambordje waar mijn naam zelfs (ZELFS!) correct gespeld stond - bijna aan de verkeerde kant ingestapt ("I get that a lot"), en godallejezus wat was dat een praatvaar maar hij reed me vlot naar het huis waar ik zou logeren), was er nog het verblijf. Onze baasbaas, een vooruitziend man, heeft een huis op 5 minuten wandelen van kantoor. 6 mensen kunnen er logeren, er is satelliet-TV met wel 1000 kanalen, twee badkamers, een keuken die dagelijks gevuld wordt, kortom niks te kort en beter dan hotel. Veel uit eten geweest (Thais, Maleisisch, Indisch (heet!), Mexicaans, Italiaans en zowaar ook nog lokale prut die te eten was. Ik was al bovengemiddeld aangekomen, dat is niet verbeterd maar we maken ons vooralsnog geen zorgen, dat gaat er wel af als ik eens de moeite neem om te sporten of wat op mijn voeding of alcohol te letten.

Dus veel bijgeleerd, me goed vermaakt, en dan zaterdag flink doorgewerkt (tot middernacht), gedoucht en naar de Reflex, waar ik een potje of 3 geschaakt heb (2 gewonnen), en waar een minzame edoch nogal dronken sujet een boekje had geschreven en dat heb ik dan maar gekocht. Een of andere low-life die niet weet of hij nu aan lager wal is of niet (advies: trek voor de zekerheid maar lieslaarzen aan). Kwart voor vijf 's ochtends in bed gepleurd, en aangezien de volgorde van consumatie verkeerdelijk werd ingeschat (begonnen met Duvels, eindigen met pinten), een beetje misselijk geweest. Gelukkig kan je van paprika-chips op zo'n maag wel braken, dus dat scheelde 's ochtends weer een bruistablet. Nu ja, pas om halfdrie uit bed gerold, gedoucht, en naar de Veemarkt. Het was best wel heet gisteren, te heet om te eten in elk geval, dus maar begonnen met een glazen boterham of 5, dat vulde zat. Hier en daar een bekende kop gezien, er was een standje waar ze mojito's en cuba libres verkochten, en wij opteerden voor de extra-sterke cubaatjes (kostte iets meer, maar op het eind van de avond dik teruggewonnen als de fles rum op moest en ze die aan dumpprijzen weggaven). Maar goed, een nogal beneveld weekend gehad dus, maar dat mag. Deze week wordt het weer toch minder, dus kan ik net zo goed flink doorwerken (zij het bij voorkeur 's avonds, kan ik daarna nog eens de niet-zo-wijde wereld in). Ik moet zeggen, ik heb geen spijt van de carrièrewending. Je eigen uren bepalen is dikke vette luxe, researchen is fun, dus ik heb eigenlijk niks meer te klagen. En zeggen dat ik twee maanden geleden nog messcherpe bloedzwarte visioenen had ...