Een goed weekend start op vrijdagmiddag. Zeker als er solden in 't land zijn en de werkmotivatie ergens rond de 3/100 ligt na het horen van de mantra "geen budget" en 't feit dat men denkt dat we een beetje aan onze sjarel zitten snokken aan ons buro.
Haalt U wel eens een ongesneden brood? Dat heeft bij ons de voorkeur (evenals de ongezouten mening - maar denk nu niet dat wij negativo's zijn). Met ons vrij groot bakkes kunnen we meer aan dan die fijne sneetjes voorgesneden brood, vandaar. Welnu, het "goed bestuur" waarover weleens sprake, heeft ervoor gezorgd dat de wakkere bakker zijn ongesneden brood NIET in een papieren broodzak mag meegeven (werkelijk, dat schijnt gereglementeerd te zijn: zowel U als ik zaten daar natuurlijk al ettelijke jaren op te wachten), maar wat dat wél weer mag, is datzelfde brood mee te geven in een plastic zak. Een goed geïnformeerde burger weet dat zulks niet alleen duur (warenhuizen hebben vorig jaar zo'n 200 miljoen pleuro's uitgespaard door ze niet langer zomaar mee te geven), maar bovenal slecht voor het milieu is, dus misschien moet de beleidsman van Economie maar eens de handen in mekaar slaan met die van Milieu en eens iets verstandigs op poten zetten.
Wat me op de radio opviel: sceptisch wordt nu eens uitgesproken als skeptisch, dan weer als septisch. Het eerste geniet mijn voorkeur, omdat het tweede me onverwijld doet denken aan een lekkend stoma, en dat in combinatie met een zelf gesneden dikke boterham is eigenlijk niet bijster smakelijk.
Verder nog wat gefitnesst na ongeveer een maand stilgelegen te hebben, het feestkarkas moest dringend weer aan het werk.
Zaterdag: gaan lopen zowaar. Voel de bovenbeentjes nu nog, maar we blijven proberen. 't Is dat mijn Significant Other een conditie en lijf heeft waar menige vrouw fluks naar de vetverbranders zou grijpen en ik niet wil achterblijven. 's Avonds naar het feestje ter viering van het éénjarig bestaan van Den Deugniet, rock- en metalkroeg (up the irons!), met een aantal jonge metalbands van eigen bodem. De eerste groepjes konden onze waardering wegdragen door het gebrek aan kapsones en het surplus aan gutturaliteit, de middelste groep (waarvan de zanger "Famous Grouse" als scotch aanprees naast het podium, wellicht is enige culturele finesse c.q. aardrijkskunde hem vreemd gebleven) had een concept dat niet het mijne was. Een frontman met veel noten op zijn ondermaatse zang heb ik nooit gemogen. De groep "Avoid" (niet echt een commerciële naam, wie koopt nu iets dat te mijden is?) wou vooral alles door de monitors jagen, waardoor ik me niet van de indruk kon ontdoen dat ze eigenlijk beter gewoon van plaats konden wisselen met het publiek, hoorden die ook iets degelijks. De laatste groep hebben we maar niet afgewacht, drank uit bekertjes is zoiets als als een Porsche op diesel: not done.
Zondag vierden we ons eigen éénjarig bestaan, met allerlei lekkers en DVD'tjes en algehele chilliness (van chill, niet van chili, alhoewel: beide eigenlijk, 't mag wel prikken af en toe). Stramme spieren zullen daar ook wel voor iets tussengezeten hebben. Maar in bad met bubbels: altijd leuk!
