Life in the undergrowth

Me gisteren zitten vergapen aan een nieuwe natuurdocumentaire op BBC. Geweldig wat ze tegenwoordig kunnen filmen, o.a. met camera's die je tot 4000 keer kunt vertragen, of die geweldig kunnen vergroten. Kent iemand de film Microcosmos, waar kleine beestjes de hoofdrol in spelen? Wel, dit is daar goed mee te vergelijken. Gisteren ging het over hoe het leven aan land kwam en welke aanpassingen nodig waren. Dat gaat dat van bewegen op land, tot zuurstof onttrekken aan de lucht, en paren. Geweldige bizarre dingetjes gezien (ga naar de link en kijk naar de video hoe luipaardslakken paren). Echt fenomenaal. Op het eind toonden ze nog schorpioenen in woestijnen waar het overdag tot 70° C is, dus echt totaal zonder water. Overdag komen ze niet buiten, maar 's nachts kan je ze zien door er fel UV-licht op te laten schijnen. Fluohippie maar dodelijk giftig...

En door dit soort programma's weer beseft hoe graag ik verwonderd ben, nu dus visueel. Maar ook door het besef bijvoorbeeld die schorpioenen hier al 300.000.000 jaar zijn (de mens zal zo lang niet evolueren, die heeft het al flink verkakt tegen een fractie van die tijd).

Volgende week tonen ze de verschillende manieren van vliegen, in slo-mo. Voer voor luchtvaartingenieurs, maar vanzelfsprekend ook voor geïnteresseerde mensen zoals u en ik.

Helemaal tevreden

De zon schijnt, de batterijen zijn af- en opgeladen (voor optimale efficiëntie), we drinken groene thee met honing (verkoudheid beetje verzorgen), we werken rustig voort, even geen zorgen.

Zo kan het dus ook! Af en toe wég van hier, de zorgen achterlaten, blijheid. Het lukt me wel steeds beter om ook hier plezier te maken, maar Amsterdam/Utrecht en zijn mensen zijn nu eenmaal niet te evenaren. Net zoals ons bier...

Vrienden zijn de bloemen langs de weg van het leven

Zo is het maar net.

[rest vakkundig gewist. Ik heb muizenissen en that's it]

Onmenselijke werkdruk vandaag

- 8.00 opstaan
- 8.15 trappie af, krant uithalen, trappie op
- 8.20 cappucino zetten (pakske), krantje lezen
- 8.45 douchen, aankleden
- 9.00 telefoon collega
- 9.15 collega oppikken aan station Kortrijk
- 9.45 aankomst 't Goed ter Couteren
- 10.00 PC installeren
- uiteindelijk 11.00 begin team-meeting (slootje koffie)
- 11.45 aperitief (amuse-gueule)
- 12.20 voorgerecht (snoekbaars op een bedje van groentjes-met-exotische naam)
- 12.50 hoofdgerecht (hertekalf met shii-take, geparfumeerd met zwarte truffelolie en gebakken krieltjes)
- 13.30 rookpauze, nog wat vergaderen
- 14.15 dessert (gebakken ananas met speculaasijs)
- 14.40 agendapunt 6,7,8
- 16.00 afronden meeting, naleuteren, handjeschudden, aftaaien
- 17.00 thuis, schijten, apepak uit, rieleks

Binnenkort assessment, waar ik - zeker gezien het feit dat ik alles wat van me gevraagd werd ook uitgevoerd werd + dat ik binnenkort collega's van wat werk ontlast - wat opslag ga eisen.

Naast de gebruikelijke werkzaamheden gaan we in december alvast géén meeting houden, maar wel een uitgebreidere in januari (met aansluitend nieuwjaarsreceptie, bacchanalen en orgieën).

On s'amuse...

Tacticz @ Reflex

Voor een potje drum 'n' bass ben ik altijd te vangen. Heel puur, is dat, louter ritme en bas. Zonder MC's aub, daar word ik een beetje kriegelig van.
Eerst maar eens een fond leggen in De Stove, waar het blij en gezellig was, voor ik vertrek eerst op de plee nog een pretsigaret fabriceren, rokend naar de Reflex, moeten kakken dus eerst naar huis (je eigen pot zit nog altijd best), ephedraatje voor de zekerheid meenemen, me aan de toog geplant waar ik alras deel in Bockor Blauw. Er is/was een actie waar je bij elke BB een krasbiljet krijgt, met kans op een gratis BB, fleece muts, handschoenen of trui. Al weken zitten we te jagen op een trui, maar het kwam maar niet. Gisteren leek het tij te keren. Drie BB, driemaal nog eens een BB, en nog eens BB. Dat is een liter bier per man voor geen geld. Ik was helemaal niet van plan zat te worden, maar ach, je bent er dan toch. Ik geef een ronde, drie BB'tjes, krijg drie krasbiljetjes, en elk van ons wint een muts. Daar word je ongewild vrolijk van. Het ging zelfs zo ver dat ik een hulplijn moest inroepen omdat er opeens wel erg veel bier voor me stond. Gelukkig lieten de troepen niet al te lang op zich wachten. Muziek was goed, Reflex zat vol, ephedra gaat erin, meer bier, pétard buiten, afijn het werd errrrug laat.
Vandaag zouden we een raampje (zeg maar raam: 450kg) plaatsen, maar de eigenaar ligt ziek te bed (gal braken en zo, ik zei dus errrrrrrug laat). Later maar weer.
Wazig hoofd, boeken gekocht voor pa, lekkere eetwaren gehaald, nog even binnen in de Reflex, kijken of er nog wat op de poef stond (neen, whieeeee!), en besloten om me geheel en al te wijden aan luizige ledigheid. Vanavond de keuze tussen Johnny English (met Nathalie Imbruglia) of Spiderman (met Kirsten Dunst) . Ik schat Kirstens kansen hoger in.

Het grote knagen

Twijfel, of ík mij van iets moet aantrekken of niet. Of ik een rol van betekenis kan spelen. Iemand heeft duidelijk hulp nodig, maar of die dat wil is een andere vraag. En van mij dan nog. Mag ik op mijn termen beslissen een luisterend oor te bieden? Doe ik dat niet, dan verbrand ik mijn vingers, maar anders misschien ook wel... Nee, ik was er jarenlang niet. Meer nog, iemand was mede-oorzaak van de grote vlucht noordwaarts. Iemand weet niet eens waar ik woon, wat mijn telefoonnummer is. Dat blijft voorlopig zo. Nog een hele tijd.
Ja, ík heb het even leuk (gehad). Nachten uitgaan bij de mensen bij wie je wil zijn, geen sores aan je kop, warme hartelijkheid en diep gaan. Dan kom je thuis, nog even nagenietend, en dan hoor je het nieuws. Te bezoeken in een heel sober ingericht hotel, op kosten van de staat (is dat zo?). Zoeken mensen wel genoeg de vrolijkheid op? Trekken ze zich de juiste dingen aan? Hebben ze wel genoeg perspectief, kunnen ze voldoende relativeren? Ik heb ook mijn dip gehad, maar de oorzaken werden snel blootgelegd en verholpen, en ziedaar! Het is toch geen schande om hulp te zoeken, liever dat dan onomkeerbare daden te stellen, en passant nog meer leed zaaiend. Dat laatste is voor iedereen slecht, en we weten toch allemaal dat een win-win verkiesbaar is?
Niemand houdt van iemand. Tja. Definieer niemand. Da's erg weinig. Dan heb je om te beginnen al geen vrienden. Da's erg. Ik hang me zó op, bij gebrek aan wederhelft en/of kinderen. Wel in een hoge boom, dat ik nog een beetje kan uitwaaien. Nee, serieus. Die kinderen zijn er. Een begin. Vrienden, daar moet je moeite voor doen. Bellen, reizen, mailen,... Er zijn. Te druk bezig met wederhelften zoeken misschien? Koste wat het kost? Foutje wellicht. En jezelf, je moet jezelf ook graag zien. Boor diep, zoek wie je bent, en waarom. Is er iets minder, verbeter dat. Denk "Soli Meo Gloria" (in Paradiso, Amsterdam, hangt boven het podium "Soli Deo Gloria" - of ze denken dat okselfrisheid het hoogste is, maar het was vroeger een kerk, dus het zal wel met die zwarte DJ'ende negerin te maken hebben die we God noemen). Niet in god, in onderwerping, maar in jezelf moet je zoeken. In je hoofd, je hart, in je huid. Wees eerst atoom voor je molecule wordt.
Gelukkig zijn er nu zeeën van tijd. Het kostbaarste bezit wat er is. Mooi kado toch? Doe er iets mee, breng je hoofd op orde, leer relativeren, zie in waar je fout zat en vooral: hoe te veranderen.

GEGARANDEERD!

Je kan duidelijk zien dat deze muts het ondertussen ook niet meer ziet zitten. Ik verdenk RTL4 ervan om kijkers gewoon te zitten naaien. Kijk naar het plaatje en tel alle liters. Na een aantal keren op het scherm te hebben zitten roepen, dachten we dat het antwoord misschien "nee" was, maar men wou wel degelijk een getalletje...

Mocht je het niet goed zien, op het derde glas staat 20 deciliter (reken zelf maar uit).

Wie het weet mag het zeggen (wedstrijd voorbehouden aan Vlaampjes).