Ladida

Twee dagen Parijs, gedeeltelijk professioneel, maar ook wat vertier. Tibetaans en Japans gegeten, beetje rondbanjeren rond Notre Dame (te lange wachtrij bij Ste. Chappelle helaas), St. Germain des Prés en Quartier Latin. 't Viel op dat de metro in Parijs vrij chaotisch georganiseerd is in vergelijking met Londen. In Parijs blíjf je verdorie op kaarten gapen om te weten welke metro je moet nemen, terwijl de Tube zich vrijwel blindelings laat berijden. Helaas laat dat zich in een ticketje ook gevoelen, Parijs is wat dat betreft een echte prijsbreker.
Vrijdagavond thuisgekomen, moe maar voldaan, en net op tijd zijn om op Canvas nog een heerlijk sloom en hartverwarmend filmpje mee te pikken, al was het maar voor het fijne contrast (een oude vent op een grasmaaier vs. in maatpakken gestoken lui rond fonkelende limousines, sportwagens en ander fraais). Niceness, als het ware.
Vanavond genodigd bij Duvelman en diens prente. Meer niceness.
O, en groetjes aan Bart. Blijkt dat ik gelinkt sta daarzo, ben benieuwd hoe lang eigenlijk al.

Bovenstebeste zaterdag

Geen Vacature bij De Morgen, 't zal wel Dag van de Klant zijn (en ik las er toch al niet in). Eerst ontbijtkoekjes scoren, dan krantje lezen. Rieleks de ochtend doorgekomen, even wat doen en mijn kwartaalafname bij NBC gaan kiezen. 't Werd Mo Hayder, schijnt nogal bruut te zijn en dat mag ik wel. Ontzettend subtiele chocolaatjes erbij voor de dag van de klant, die werden later met veel plezier en een brede glimlach (daar deden ze't tenslotte voor) genoten bij een dansfilm van Wim Vandekeybus, "Blush" (had en passant ook de driedubbel-DVD gehaald die je bij DM kon sparen, ik was toch al onderweg). Ik was erg blij ende aangenaam verrast, ik had niet goed een idee wat ik er me bij moest voorstellen, maar dat blijkt dus verrassend modern te zijn ja. Een verhaallijn die niet erg duidelijk is, maar genoeg houvast geeft om het geheel te kunnen volgen. Communicatie via beweging, ondersteund door een erg te genieten soundtrack. Een fijne ontdekking, zowaar.
Ondertussen al twee keer in De Reflex geweest (nog even Lost in the Zone gehaald op de flipperkast, ook altijd een teken dat 't een goede dag is), maar uiteindelijk naar Happy New Ears, tenminste de eerste voorstellingen ervan in Budascoop. 't Eerste was Goodiepal, een Far-Oërische zot die via veel subsidie (vermoed ik) en overredingskracht (je moét het immers toch maar verkocht krijgen) iets deed met fluiten, handmatig draaitafels bedienen (als in zelf spinnen), high-pitched gewauwel, zang en idioterie. Het leven zoals het is: ergotherapie in psychiatrie zogezegd. Afijn, goed voor die mens dat hij even buiten mag, het eten zal vast ook beter zijn dan in het gesticht. Daarna hadden we Eavesdropper/Audiostore, twee gasten met een laptop in een ruimte met 1 kampbarakplafondlamp centraal, wat spotjes rondom, een grasmat en 8 speakers (4 in de hoeken, 4 op de halve zijden) soundscapes produceerden. Dat gras was wel leuk, je kon tenminste lekker liggen, je kon kiezen hoe je je lichaam in de meest favorable stand deponeerde om optimaal van het geluid te genieten. Beter dan het vorige, al duurde het misschien nét iets te lang of was het geheel té downtempo. In elk geval wel interessanter luistervoer dan de geschifte professor.
En nóg is de avond niet gedaan, want met wat volk nog naar de fuif van theator Antigone (die bestaan 50 jaar dit jaar), alwaar meer bekenden waren en het bier niet te duur was en de vrouwen bovengemiddeld mooi. Ik zei al, een bovenstebeste zaterdag. En nog lekker geslapen ook!

Politieke debatavond Reflex

De verkiezingen komen eraan, dan ontkom je niet aan debatavonden. Helaas waren Stefaan Declerck en Q er niet bij, anderen mochten de kastanjes uit het vuur halen. Desalniettemin altijd geestig om tussen pot en pint (en alleen op debatavonden) over politiek te palaveren, politici op hun woorden te pakken, en in 't algemeen vrij kritisch c.q. ambetant te doen.
De eerste die heel formeel een handje kwam schudden (ALTIJD verdacht als je die niet kent) was een zekere De Béthune (ik moest onwillekeurig aan aardbeienconfituur denken, dat is ook al zo plakkerig). Ik vroeg nog eens voor de zekerheid "Wie ben jij ook alweer?", kwestie van duidelijk te maken dat er nog werk aan de winkel was. Blijkbaar een stijve kaloot die ergens in de Provincie zetelt, en woorden gebruikt als studax (ja pik, ik ken het achtervoegsel -ax waarmee je woordjes kan maken die uitdrukken dat iemand wat ervoor staat heel serieus neemt) waar wij gewoonlijk blokzwijn gebruiken. MAAR: respect werkt (arbeid adelt ook, en dat zegt ook niks), en ik legde hem uit dat hij waarschijnlijk lekker zweverig alles van uit de hoogte aanschouwt maar waarschijnlijk weinig voeling heeft met wat de jeugd beweegt. Ja, hij had kinderen, maar die waren nog te jong (ééntje van 16 is nochtans ideaal om even bij te polsen, die beginnen net keuzes te maken). Soit, kaloot dus en vrij nietszeggend (daarbij evenwel gebruik makend van vrij breed uitgesmeerde betogen).
Ook leuk was de Vlaamse Behanger. Net had iemand van de PVDA (die veredelde communisten) een pleidooi gehouden om 20% meer te besparen op energie en zo, probeerde hij dat te herhalen maar dan met 20% MINDER besparen... Hem daar later fijntjes op geattendeerd, maar dat kon natuurlijk niet zijn (ze zullen eens fouten maken!). Hij had ook een nieuwvondst voor skatebowl, daar kon best een Vlaams woord voor gebruikt worden... Kijk, van zoveel bekrompenheid gaat mijn gal opspelen, dus vroeg ik me luidop af dat we toch niet à la Académie Française alles gaan tegenhouden wat niet taaleigen is?! Racisme tot in de taal zelf, neen dank U! Waarop hij dan probeerde een punt te maken dat sommige mensen maar één taal kennen (ja sorry pech met leerplicht tot 18, dan doe je iets verkeerd!!!), zijnde het Vlaamsch/ons dialect en dat dat niet mocht verdwijnen. Zit trouwens wel snor met 't Hof van Commerce en Flip Kowlier, betere ambassadeurs voor dialect zijn er niet. Of hij het werk van De Bo* kende? Dat kende hij dat weer niet (en zó voor het behoud van het dialect staan... tsk tsk). Of ik liever een bordje in het Vlaams dan wel Arabisch zie staan... Ik zie niet in waarom de twee mutually exlusive zouden moeten zijn... ik snak naar meer kleur op straat, teveel eenkleurig blank is niet goed voor het in stand houden van de soort, daar krijg je inteeltige uitwassen van (getuige VB). Afijn, ik selecteer op verstand, waardoor ik gelijk een soort Hitler was (zijn ze goed in, omkeren van argumentatie in hun voordeel) omdat dan alle gehandicapten weg moesten en zo (nope, maar er moet ook niet bovenmatig veel in geïnvesteerd worden), kortom ook hier zat de sfeer er goed in.
Bij zowel de Béthune als de VB eens nagevraagd hoe dat zat met drugbeleid, beiden waren natuurlijk voor de harde (coke-?)lijn, iedereen de bak in en ja meneer, nee meneer op straat. Afijn, de VB'ers diets (MOEHAHAHAHAHAHA) gemaakt dat wij even drugs gingen smoren, daarmee effectief te kennen gegeven dat ze wat mij betreft finaal de pot op kunnen.







*wiens Westvlaamsch Idioticon recentelijk als facsimile heruitgegeven werd door uitgeverij Familia et Patria, een voortreffelijk naslagwerk voor als je grootouders weer 'ns een woord gebruiken dat al lang in onbruik is geraakt.

Aardedans

is weer voorbij. Imposante stelling opgebouwd in de Gashouder, vet geluid, enfin wat we verwachtten is inderdaad bewaarheid. Iets meer bezoekers ware wellicht wenselijk, maar dat betekent niet dat we ons niet geamuseerd hebben. Alleen ging het bijzonder snel (dat zal vriend Bart wel geweest zijn die even de synapsen van een andere weving voorzag, met als voordeel dat een hoop onzin bruistabletachtig opgelost is). Rond halfvier 's ochtends plaatsgenomen op de massagetafel, kijk dát is entertainend. Naast loos ook los (en een klein beetje lost, dat zal ook wel weer). Ja, 't was fijn!

Een doordeweekse woensdag (euh...)

Voor het eerst sinds lang contentement gevonden in mijn werk, de knop is gevonden en omgedraaid, nu in shape blijven. Daarna potje demonstratieschaak in de Reflex (waarbij het door mijn tegenstander geuite "Ik ben er toch aan, mijn moeder is er" wel de grappigste uitvlucht was). Met een Duveltje erbij gezelligheid, dame weggeven om het spannend te houden, enfin er zat niet veel druk achter.
Nog even langs The Block, Wagenmakersstraat, alwaar de eerste nog te baren zoon van El Flippo's broer gevierd werd met käsetorte en flan (en bier, maar dat is evident). Terug naar de Reflex, alwaar twee dames van SP.a-Spirit heftig campagne aan het voeren waren (nou ja, bier hijsen aan de toog kan iedereen toch?). Binnenkort in een raam near you, waarom de fok ook niet.
Daarna nog even richting Mjinde, voor wat ander vertier en checkup of er geen onnozeliteiten op stapel stonden. Bleek mee te vallen.
Stilaan kom ik erdoor, als het weer maar blijft meezitten. En hoe dan ook toch nog vakantiedagen over, die gaan we kunnen gebruiken! Wel buiten de schoolvakanties, uit principe :P

Bloedkop

Vanavond weekend ingezet in Café Metropole, alwaar een nimmer aflatende fris-tretro muziekkeuze ons doet beseffen dat we in eerdere tijden nog geleefd hebben. Bush-bier verzacht daarbij nog 'ns extra de pijn van het zijn, dus best lekker toeven daar.
Via Metropole naar Biechtstoel, waar theologische en ideologische discussies gelardeerd werden met meer bier, sowieso aangenaam volk daarzo.
Via Biechtstoel naar Vlasmarkt, waar de voor de hand liggende keuze Bar Oscar is. Helaas was de mongooldichtheid stukken hoger dan in Biechtstoel of Metropole. Eén van die bloedkoppen beweerde dat zijn familie 20-30 auto's uit de periode 1885-1920 had (as if! Dan zou je hier niet zitten lul + dan had ik gehoopt dat je iets intelligenter was). Ze hadden zelfs een Ford T staan (zei die), en die motor zou 100PK ontwikkelen. Kijk, ik werk nu wel in de branche maar ken die cijfertjes niet van buiten. Maar een beetje intelligent individu kan wel inschatten dat dit flagrant overdreven is. Een huidige motor voor normale gezinnetjes zit daar ook ongeveer rond, met een kleine cilinderinhoud. Weet vrijwel zeker (gecalculeerde gok) dat dat toen zeker NIET het geval was. Wat er ook van zij, een en ander raakte een beetje verzuurd omdat eikeltje geen gelijk kon halen, en toen Flippo me goedenacht wenste toen hij nog wat te drinken ging halen wist ik genoeg (opkrassen of klappen vangen). Ben dan maar opgekrast.

Randbemerking: het maakt me niet zoveel uit of ik 's anderendaags al of niet wakker word. Stel je voor wat ik zou kunnen aanrichten, zo uit doodsverachting, als ik me niet inhoud. Ik vrees dat het misschien ergens genetisch bepaald zou kunnen zijn, maar dat zou me te ver kunnen leiden. Die rasmongool was naar eigen zeggen al drie jaar kampioen (eikelen?) van het een of ander, kan mij het schelen. Ik ben toevallig vrij intelligent, dat is stukken gevaarlijker dan eender welke randdebiel die op sportschool gezeten heeft. Man, je wil gewoon niet weten welke zieke fantasieëm ik voor jouw soort mongolendom in petto heb. Misschien kruip je wel onder je moeders rok. Bij gebrek aan hersenen blijkt dat vaak een van de laatste tevergeefse acties. Ik zou je hoofd vermalen en in je slokdarm schijten, achterlijke worm, vergeet dat vooral niet. Ik hoop dat je kleren zacht genoeg zijn om mijn aars aan af te vegen, of ik klaag je nog aan ook.

VROLIJKE randbemerking: op de terugweg andere vrolijke luitjes tegengekomen die ook soortgelijke testosteronproleten tegengekomen waren. Het uitwisselen van ervaring stemde alvast hoopvol (voor ons en de humor, niet zozeer voor de <70 IQ'tjes). Blowers weten tenminste wat "rielekst" betekent. Laatste biertjes in Reflex, dan huiswaarts. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de gemiddelde mens niet verdient te leven. Gelukkig zijn mijn vrienden stukken beter dan dat!

Jesse's Birthday Bash, Café Vaaghuysen

Zaterdagmiddag ultrabrak wakker geworden met alweer een gebrek aan reminiscentie aan de vorige nacht, het was dus laat geworden en behoorlijk alcoholisch... Vrij laat de trein op, gewapend met de laatste Houellebecq (op de terugweg raakte hij uit. Next: Zwerm van Peter Verhelst) en wat CD'tjes, allemaal origineel zelfs, gaande van The Herbaliser in de reeks Solid Steel over een live dubbelaar van Dio naar Godflesh (Streetcleaner) en de dubbelaar The Lo Fi Companion naar Nuclear Assault metalherrie. Om maar te zeggen dat we niet voor één gat te vangen zijn. Voorspoedige reis gehad, in Amsterdam nergens openbaar vervoer genomen maar alles gewandeld, alles op zijn tijd, rieleks en wat keuvelen onderweg. Zo hoorde ik hoe Boaz een hond naar de gallemiezen hielp door dode bomen omver te duwen. 't Is eens wat anders.
Aangezien ik vrij laat in A'dam was, kon het feestgedruis allengs beginnen, in een uitermate geschikte plaats daarvoor. Café Vaaghuysen is een klein kroegje, iets wat De Stove had kunnen worden mits visie en inzet en investeringen. De eerste barkeep kon zó een film noir in, het ziet er Sloveense oorlogscrimineel uit maar hij is best aardig. Trouwens, in Vaaghuysen kan heel veel, zelfs eerste hulp bij verzwikte voeten (de actie die daarop volgde deed ons denken aan het intapen van Kim in het Flevopark, waar hij aan voorbijgangers te koop werd aangeboden, vreemd genoeg wou niemand kopen, nochtans kwaliteit hoor onze Kim!). Jesse had de begintijd een uurtje te vroeg ingeschat, wat helemaal niet erg was want dan konden we de schilderijtjes wat meer aandacht geven. Soort depri-art met leuzen zoals "Wie zegt dat ik het met mij eens ben" en andere schizofrene zwartzakhumor. Desalniettemin te smaken in mijn scary headspace. Niet veel later kwamen the usual suspects opdagen, aangevuld met Jesse's collega's en zelfs pa en ma, die het vrij lang uithielden (ouders weg, Jesse loos, dat spreekt :P). De muziek was, dat hoeft niemand te verbazen, aanstekelijk, zelfs in die mate dat opeens een hele roedel superheroes ons kwam vervoegen. Captain Bicurious was de luidruchtigste, er was ook nog Confused (zag eruit als Catwoman, maar wanneer Bram vroeg of zij Catwoman was, antwoordde ze gedwee "No, I'm confused" - geeft niet kind, wij ook toen we jullie zagen). Johnny Vertigo was ook van de partij, evenals een in lakleer gehuld vrouwelijk creatuur met rank figuurtje dat niet te beroerd was ons een blik op haar borsten te gunnen (rits tot aan de navel open). Zij waren ook met een verjaardagsfeestje, en besloten dan maar freakerig te doen, ambiance!
Veel goede en oprechte gesprekken gehad, ik voelde me gesteund (altijd, daar, met jullie), en het wegdenken van mijn existentie kwam erdoor op de achtergrond. Het werd me duidelijk dat er mogelijkheden zijn als je ze grijpt, maar iemand moet het me zeggen en herhalen, ik ben hardleers wat dat betreft. Anyhoo, rond drieën kwam de laatste rond, rond vieren afgetaaid, ik kon bij Kim terecht en daar vrij snel in slaap gevallen. 's Ochtends nog naar Naked Lunch gekeken (ik ben niet zo'n langslaper meer), nog gebruncht en de trein weer op richting K-town. Verkwikkend weekendje, dat zeker. Over twee weken de meer afmattende versie met Earthdance, waar hopelijk heel veel ook onbekend volk is, die zich verlustigen aan klank en beeld, alles ten voordele van de Tibetaanse bevolking in Chungba.

Verkiezingskoorts: begin maar al te puzzelen

Ziehier de situatie nu: vrtnieuws en de eventuele mogelijkheden. Dat het nu voor eens en voor altijd gedaan mag zijn met de hegemonie van CD&V, is wel duidelijk. Ik hou niet zo van een partij die door een kruisbeeld aan de muur geïnspireerd is. Alleen: wat is de beste strategie?

Om de zes jaar, als het weer stoelendans is en de burgers richting stemhokje drentelen, brengt de CD&V het er slechter vanaf. Tot op heden hebben ze nog een absolute meerderheid (21/41), maar besturen is alleen mogelijk geweest dankzij de SP.A die 6 zetels inbrengen. Die houden zich echter danig op de vlakte, en hopen wellicht gevraagd te worden om opnieuw aan het roer te staan. Beetje lullige tactiek.

Kleurrijker is dan weer de VLD, met Q voorop, en ook Tattoo Mike en Hans Masselis (bekend kroegbaas - hengelen naar het Stevaert-effect?). Ik hou wel van een beetje kleur, liever dan de grijzige wolligheid van Declercken en andere. Nu staan ze op 8 zetels (de Groene op 1, de Zwarte op 3, de Vlaamsen op 1, en de Spiritisten op 1). Laat ons vooral NIET stemmen op CD&V, die liever de Vlasmarkt (wegens veel te alternatief) ziet verdwijnen ten voordele van een onnozel middenstandsgedrocht. Laat ons vooral ook NIET stemmen op VB of NVA, twee overbodige partijen, de enige wegens racistisch, de andere wegens heulen met de kaloten. Stem dan voor mijn part liever Spirit of zo, ergens tussen rood en blauw in, of ga voor meer blauw (NIET op straat echter, 't mag eens gedaan zijn met mensen een onveiligheidsgevoel aan te praten). Of laat de groenen meedoen, op lokaal vlak is dat niet erg (hou ze echter ver van federale materies).

Gij moet het weten... ik stem in elk geval NIET op CD&V (echt never nooit niet)!