Kozzmozz
Na eerst even gepiept te hebben in de Reflex waar ook een boenkeboenke-avond georganiseerd werd, vertrokken om anderen op te pikken richting de Vooruit (Gent) voor een van de betere technofeestjes des lands. Had Benny beloofd te rijden, en kon hem niet meer overtuigen om de trein te nemen, dus reed ik. Zoals gewoonte werd het bijzonder druk, warm, massale rijen bij de toiletten en voor drank, maar laat dat de pret niet drukken. Hier en daar een bekende kop (o.a. een oud-leerlingetje die zich van het mooiste handschrift bediende - die was óók blij uit dat bepaald instituut losgelaten te zijn). De gebrachte techno was lekker strak, en nog échte techno. Geen progressive, geen schranz, maar rechttoe rechtaan metalig geklets waar je hoofd van binnenuit uitgedeukt van raakt. Resultaat: een egaal uitgestanste schedel.
Na nog wat gedrum toch buitengeraakt, en naar de afterparty. Lang geleden dat dit nog eens aan de orde was. Deed denken aan noordelijker tijden. We wilden eigenlijk gewoon zien of de Rector een beetje naar behoren (her-)ingericht was, en verrek het had zowat club-allures gekregen. Geen felle spots, zodat je niet op uitgezakte koppen hoeft te kijken. Zetels die feestkarkassen comfortabel ondersteunen. En vooral gewoon blijven doorbonken. Leuk om mensen die op Kozzmozz waren daar ook te zien, komt er toch weer een soort familiaal karakter binnensluipen. Opnieuw kennisgemaakt met mensen, ook praatjes met wildvreemden hier en daar, maar alles fleks en rustig. Na ruim een uurtje daar toch de plaat gepoetst (gaf een raar schuimend geluid), teruggereden, de passagiers afgezet en om de tonen van Monolake terug naar Kortrijk. Helaas de doortocht van de Ronde van Vlaanderen en het optreden van Touch of Joy (Xandee! Sergio!) op de Veemarkt moeten missen. En nu is de dag alweer bijna halfom, is mijn flat nog steeds een stort, en moet de Stove vanavond nog vakkundig uitgewuifd worden. Je haast denken dat het druk is hier met 't weekend.
Met dank aan de gezapige eenheden ofte units. Kwam heel rustig op, en brak dan toch door. Geduld is een schone zaak, en pudding is lekker.
Na nog wat gedrum toch buitengeraakt, en naar de afterparty. Lang geleden dat dit nog eens aan de orde was. Deed denken aan noordelijker tijden. We wilden eigenlijk gewoon zien of de Rector een beetje naar behoren (her-)ingericht was, en verrek het had zowat club-allures gekregen. Geen felle spots, zodat je niet op uitgezakte koppen hoeft te kijken. Zetels die feestkarkassen comfortabel ondersteunen. En vooral gewoon blijven doorbonken. Leuk om mensen die op Kozzmozz waren daar ook te zien, komt er toch weer een soort familiaal karakter binnensluipen. Opnieuw kennisgemaakt met mensen, ook praatjes met wildvreemden hier en daar, maar alles fleks en rustig. Na ruim een uurtje daar toch de plaat gepoetst (gaf een raar schuimend geluid), teruggereden, de passagiers afgezet en om de tonen van Monolake terug naar Kortrijk. Helaas de doortocht van de Ronde van Vlaanderen en het optreden van Touch of Joy (Xandee! Sergio!) op de Veemarkt moeten missen. En nu is de dag alweer bijna halfom, is mijn flat nog steeds een stort, en moet de Stove vanavond nog vakkundig uitgewuifd worden. Je haast denken dat het druk is hier met 't weekend.
Met dank aan de gezapige eenheden ofte units. Kwam heel rustig op, en brak dan toch door. Geduld is een schone zaak, en pudding is lekker.




3 Comments:
weer zo'n fijn leesvoerstukje..
[snap]De gebrachte techno was lekker strak, en nog échte techno. Geen progressive, geen schranz, maar rechttoe rechtaan metalig geklets waar je hoofd van binnenuit uitgedeukt van raakt. Resultaat: een egaal uitgestanste schedel.[/snap] vind ik mooi :D!!
Ik heb dan ook een fijn publiek die zulks kunnen appreciëren :D.
Dank!
appreciatie voor u en uw schrijven heb ik wel.
Een reactie posten
<< Home