Schild's Ladder

Beginnen lezen in bovenstaand boek van Greg Egan, al jaren een favoriet auteur. Hardboiled SF, lezen is als trippen, alleen wellicht gezonder - al krijg ik er geen flashbacks van eens ik op pensioen zal zijn.
Realiseer me dat het vooral intelligent leesvoer/conversatie/whatever is die het klokje doet tikken. Heb een gruwelijke hekel aan gebrabbel = een schijnbaar oneindige stortvloet ditjes en datjes debiteren waar het inhoudsgehalte neigt naar zero. En, geef toe, er is teveel gebrabbel, werkelijk overal. Je zou tegenwoordig geld geven voor een beetje een gesprek dat ergens over gaat.
Is dat duur, een frontale lobotomie? Is het bij gebrek aan interessantigheden dat ik me versuf middels alcohol en cannabis, om toch maar niet te moeten lijden aan het in een vacuum opererende cerebrale?
Even zien of ik een potje kan schaken in de Reflex - vooraleer ik weer naar de king size Rizla's grijp.

Where/when did it come to this? Dik twee jaar geleden, of dik acht jaar geleden? Waarschijnlijk trapsgewijs, eerst 8 jaar geleden, daarna bij de gedwongen repatriatie. Tweemaal stuk gaan valt nog moeilijk te lijmenm daar kan zelfs de Pattex-motard niet tegenop.