Oma 81

Mijn oma is vandaag 81 geworden. Dat is 3 keer 27. Of 9 keer 9. Dat is 3 tot de vierde macht. Kortom, een mooie leeftijd, en je kan er nog wat mee! Zelf houdt ze het bij kissebissen met opa (wordt dit jaar 89, daar kan je getaltechnisch minder mee), omdat die moeilijk te been is, of omdat zijn bril scheef staat, of omdat hij gebak kruimelt op het tafelkleed. Verder wel een lieverdje hoor, mijn oma!

Wouter Student (er is ook nog Wouter Been - heel ander verhaal) is dan weer 21 geworden, op dezelfde dag nog wel. Dat scheelt 60 jaar. Daarin kan een hoop gebeuren. Zoveel zelfs, dat sommige gebeurtenissen alweer vergeten zijn nog voordat ze herinnerd werden. Dat gaat soms ver, heel ver. Neem nu mijn leerlingen. Die vragen me wat het nazisme is (ze zijn 16). Ik kan me niet voorstellen dat iemand dat niet weet, met alle herdenkingsprogramma's en oudstrijders die opgevoerd worden (nog altijd beter dan opgebaard). 16-jarigen zijn daar niet zo mee bezig. Die vinden het belangrijker dat hun schoenen van het juiste merk zijn, of dat hun bloes qua kleur past bij hun rok. Ik schrok nogal toen bleek dat zij inderdaad niet wisten wat nazisme/nazi's waren. Hebben zij dan nooit geschiedenis gekregen? Wel, maar dat is dat onbelangrijke vak waar niemand punten scoort omdat dat niet stoer is. Verbanden leggen kunnen ze amper, hopelijk gaan ze niet de verpleging in!