Utreg

Gisteren de trein genomen naar Utrecht. Sjoerd en Sanne waren er met Oud en Nieuw niet bij, wegens in Nieuw-Zeeland, en mijn treinkaartje was niet afgestempeld, dus kon ik voor weinig nog eens naar Utrecht. Op de heenweg bijna de hele reis geslapen, het zal de mirtazapine wel zijn. Lekker geouwehoerd, filmpje gekeken : Once Were Warriors. Een Nieuw-Zeelandse film die Bram nog had liggen. Naturalistisch van inslag, met veel armoede en gratuit geweld. Een soort Ken Loach goes kiwi. Voor adepten van tattoos en country. Let vooral op de uit graniet en beton opgetrokken hoofdrolspeler, die een tik meer uitdelen hier en daar geen probleem vindt (waarschijnlijk vroeg je er om).
Ondertussen relaxed aan de PC dit berichtje aan het tikken (na de huisrookwaar van de Wolf en onder het geluid van Buzzmonx' Toms'n Jerry. Vanavond naar een feest in Amstelveen, waar o.a. Undertow vast té strak gaat mixen - hard, strak, fel, veel : soort mix van acid met amfetaminen. Leuk als je'r van houdt, maar voor velen niet te trekken. Ík kan het wel hebben, maar ik blijf van alle snoepjes af. Het houdt geen steek je serotonine- en noradrenalinelevels op peil te brengen om ze eerst massaal uit te putten. Die tijd is voorbij.