Dag 3

Uitslapen, douchen, Resident Evil 4 spelen, Thai halen, TV kijken (een chopper voor Bill Murray; de Lama's, Hans Teeuwen, VPRO 3voor12), rond twaalven komen Jesse en Suus thuis en wordt er wat rondgebeld om te zien hoeveel lijken het gehaald hebben. Bitter weinig, zo blijkt (lightweights!). Met Jesse naar NDSM-terrein, het rechtstreekse pontje voer niet meer, dus dan maar via een omweg. Praatje met sympathieke passant die wist waar het was. Vrolijkheid alom. Plaats van gebeuren: een loods, weinig licht, en techno, lekker rauw. Niks geen clubby atmosfeer, maar gewoon lekker loo(d)s. Leuke mensen ook. Kwam een meid tegen me aan lullen waarbij ze de helft van de tijd haar hoofd op mijn schouder leunde van pure scheefheid. Geestig. We hadden daags voordien nog een docu gezien over techno en de hele beweging erachter, waarbij een van de sprekers poneerde dat je geen drugs hoeft te blijven gebruiken, maar dat het kan helpen om je erin te verplaatsen. Helemaal gelijk in. Ik weet wat het is, en kan uit mijn geheugen putten om het terug op te roepen. Kortom: de vrolijkheid zit in me, hoeft alleen maar getriggerd te worden. Lukte dus aardig daar op NDSM. Gesprekje gehad over de loosheid van beha's met van die doorzichtige bandjes, wat helemaal onnodig is omdat de tieten er toch niet uit zullen vallen (wegens het model van het topje). 't Is weer eens een ander gespreksonderwerp. Ander pluspunt daar: 2 muntjes voor slap bier, 3 muntjes voor Westmalle tripel (wat een veel voordeliger prijs-alcohol-ratio heeft). Wat Boaz nu wel weet, is dat je't niet als pils naar binnen plempt, dat stresseert de maag heel erg. Q.E.D. Rond een uurtje of zeven taxietje genomen. Vandaag alweer dag 4. We houden het aardig vol, zo op alcohol en joints. Vroeger ging het er veelal chemischer aan toe, maar (zie boven) dat hoeft niet zonodig meer. Dikke lol hierzo. Wordt weer lachen op de terugweg (beetje vaag spacend de snelweg op, wel geconcentreerd maar vrij rustig rijden).

Ik amuseer me al 4 dagen helemaal te pletter. En U?