dinsdag, augustus 22, 2006

Mogelijkheid van een eiland (Houellebecq)

Eigenlijk zou ik met mijn scary headspace niets meer van die gast mogen lezen, maar dat zou laf zijn. Meer nog, het is vast een morbide verlangen naar zelfbevestiging waardoor ik graag zijn boeken lees. Probeert hij een zelfmoordgolf te bewerkstelligen, daarmee het einde van de mensheid as we know it bespoedigend? Ik ben alvast kandidaat (een geruststellende gedachte van nog iets intelligents gelezen te hebben voor je je into oblivion begeeft). Behoudens een klein aantal uitzonderingen heb ik het eigenlijk óók wel gehad met deze soort. Er was niets, er is niets, hoezee!
Je mag zeggen wat je wil, maar H heeft wel de vinger aan de pols (of: de vingers ín de doorgesneden polsen van een desperate ouderling). Op de achterkant een quote: "Wie is de beste schrijver van dit moment?" "Michel Houellebecq, helaas". En zo is het maar net.

citaat: "Als er iets is wat altijd groot verdriet of medelijden bij me heeft gewekt, is het wel het bestaan van Teilhard de Chardin - niet alleen zijn bestaan, trouwens, maar ook het feit dat hij lezers heeft of kunnen hebben, hoe weinig ook." Dat zullen godsdienstleerkrachten (die doorgaans dwepen met die lamme zak, omdat ze verblind door geloof werkelijk denken dat het ergens heen gaat met de mensheid, een punt omega waar alles goed is - lees kranten, assholes) niet graag lezen, maar íemand moet zeggen.