Zaterdagochtendlijke TV-bespiegelingen

Gisteren met gepaste trots mijn nieuwste aanwinst ingereden - en het gaat over een auto, mochten jullie overgemediatiseerde sicko hersencelletjes soms iets anders in gedachten hebben.

• rijgedrag: uitstekend. Soepel als een naaimachien, venijnig als je op de staart trapt. Heerlijk sturen ook.
• comfort: behaaglijk. Alles electrisch (ramen, spiegels, schuif/kanteldak). Puik radiootje, en de speakertjes willen ook mee.
• dorst: zal een beetje zoals ik zijn... bij momenten uitgedroogd

Fijne aanwinst, nu kom ik nog eens ergens ook.

Vanmorgen op JIM TV de ultieme samenvatting van kazige trance gezien, werkelijk de apotheose van raclette, samengebald in een werkstukje van Sonic Inc genaamd "Taste of Summer". Als ik zo vrij mag zijn het clipje met bijpassend geluid te omschrijven: het barst werkelijk van de kleurtjes, je ziet handjes in de lucht, omhelzingen, ingezogen wangetjes, kortom de gemiddelde festivalsfeer als het bommetje net zijn opwaartse energiebanen heeft ontketend nét op het moment dat de bas erin knalt (wij prefereren dan eerder Faithless of Underworld, zeg maar grootschalig aangepakte feestbusiness). Qua muzikale opbouw is alles aanwezig: opbouwend, climaxend en afbouwend. Voor de aanloop worden natuurlijk herkenbare synthesizerflarden aangereikt, waarna het roffeltje en de 'trompetjes' invallen en dan KNAL! de ambiance onstopbaar de zaal cq. weide wordt ingejaagd. Ik zat me af te vragen, of de makers hiervan nu de code zo goed snappen en aldus met de elementaire bouwstenen iets vormen (door analyse dus - zie in dit verband ook Regi, de lokale kaasboer), of dat zij eigenlijk de code bepalen (eerder synthese). Ik vermoed in dit geval het eerste, omdat het al een tijdje bestaat en het nummer zelf recent is, en er dus ruim de tijd was om alles op een afstandje te beschouwen, het business plan op te stellen, de computers aangerukt en de single geperst. Kortom, niets anders dan een economische wetmatigheid van producers die weten waar de poen zit en hoe 'm uit die zakken te kloppen. Hoe dan ook blijkt dit de canon van de dansmuziek te zijn, zo ongeveer de grootste gemene deler van wat je kan aanbieden, ultieme vervlakking, in doseerbare porties, brood en spelen. Nee, dan liever gelaagde muziek, die uit lagen bouwstenen bestaat (dus een aantal dimensies meer en interessanter luistervoer). Wie zoekt die vindt!

In een gameprogramma ging het over de makers van o.a. Earthworm Jim. Die hebben de code mee bepaald. Niemand had verwacht dat het redelijk onnozele spel (laat ons eerlijk wezen) zoveel succes zou hebben, met een hele rist merchandising, tot een cartoonreeks toe. MDK, van dezelfde makers, was echt vernieuwend qua gameplay (van op afstand aanvallen en zo), en was weer een immens succes. En nu hebben ze een Matrix-sequel gemaakt, samen met de regisseurs van de trilogie (zelf fervente gamers), waarbij van in het begin de opzet was dat de acteurs niet zouden weten of ze stonden te acteren voor de film of het spel. Samen met de regisseurs bepaalden ze wat een gamer eigenlijk wil, en dat zou te merken moeten zijn in Path of Neo. Interessant hoe hier, in tegenstelling tot de gelikte simulacra van doorsneetrance, originaliteit beloond wordt i.p.v. na-aperij (dat hoort nu met streepje zeker, anyone?).

U merkt alweer dat we een groter plaatje proberen in elkaar te puzzelen, een mens moet wat om zich te amuseren.

Op Ned3 was een interessante aflevering van Tegenlicht, over schuldsanering aan de Derde Wereld, andersglobalisme, Noreena Hertz en Bono en Bob Geldof met gedachtenwisselingen over de verantwoordelijkheid van mensen die een globaal forum tot hun beschikking hebben, en hoe je nog meer medestanders zou kunnen winnen. Die mensen zijn allemaal geweldig goed bezig in het zoeken naar creatieve oplossingen om bijv. Afrika uit het slop te halen, met diepgaande analyse en veldwerk, en onderzoek of projecten de steun bieden die ze beloven. In sommige gevallen bereikt slechts 1/4 van de ontwikkelingshulp de plaatselijke bevolking, wat best schrijnend is, maar het krachtige van empathische figuren zoals vermeld is dat ze de beleidsmakers hierover interpelleren en de rest van de bevolking sensibiliseren. Geweldig om je voor iets goeds te kunnen inzetten. Een van mijn bedenkingen was dan hoe het Vlaams Behang bijvoorbeeld staat tegenover ontwikkelingshulp, want hoe beter je ze daar helpt, hoe minder ze aan onze deur komen kloppen en daar is het hun toch om te doen. Daar wordt de lokale bevolking toch alleen maar beter van?

enkele feitjes die Noreena wist aan te halen:

• van de 100 grootste economische krachten, zijn er 51 bedrijven en 49 staten. De kracht van bedrijven is dus enorm. Ergo kan die kracht misschien efficiënter aangewend worden voor ontwikkelingshulp (infrastructuurwerken etc.), wat uiteindelijk de hulpverlening vergemakkelijkt.
• elke Europese koe krijgt 2.5€ subsidie per dag, en meer dan 1.000.000.000 mensen moet met minder rondkomen. Ziek, toch?

Maar aangezien ik nu ook weer niet moreel onfeilbaar ben, ga ik, ondanks dat ik weet dat er miljoenen mensen zitten te smachten naar een kommetje rijst, me helemaal te buiten gaan aan friet met stoofvlees en mayo en een extra kaaskroketje of zo.