Sensation White Sportpaleis Antwerpen

Rond 8 uur 's ochtends thuisgekomen, en best wel moe (duh!). Maar we hebben ons uitstekend vermaakt, er was weinig op het feest aan te merken, want feest was het. Opzet was om een vergelijking te maken met Sensation White in Amsterdam Arena, en aan het decor of concept zal het niet gelegen hebben: zelfde deco, ook een praalwagen met knappe halfnaakte deerne, vuurwerk, belichting en zo was ook identiek. Met dat verschil dat er in de Arena zo'n 40000 mensen binnenkunnen, en in het Sportpaleis slechts 15000 (geschat aantal bezoekers 12 à 13000). Dat maakte de sfeer in Antwerpen iets intiemer.
De muziek verschilde wel nogal. België is iets minder trance-minded, en dat had ID&T goed begrepen. We kregen dus vooral meer techno-geörienteerde bas over ons heen, en eerlijk gezegd vond ik dat wel aangenamer. Alleen Armin van Buuren had zijn platenbak van in het jaar 2000 meegebracht, en zette een kutset van jewelste neer. Geen pieken en dalen, maar alleen nogal saaie trance maar dat iets harder. Teveel stemmetjes ook, daar hou ik niet van. Gelukkig konden we schuilen in de VIP-lounge, waar we rietjesgewijs vodka-redbull nuttigden (meer dronken voor hetzelfde geld). Sfeer daar was toppie, er werd leuk gedraaid (alleen die opdringerige saxofoon verbrodde het bij momenten, maar goed, voor de rest was er wel wat te zien en te horen ook - bijvoorbeeld "Alice" van Sisters of Mercy. Geestig in die setting - pikzwarte muziek bij een verblinded wit decor). Voor het toilet hoefde je niet te betalen, maar je mocht wel, dat is bij ons altijd een pluspunt waard. En nog een verschil met Amsterdam: je kon niet van die lekkere te dure cocktails krijgen, maar goed, een kniesoor die daarom zeurt.
Line-up: Marko (vermakelijk!), Jack & Kid Crème (waren iets te egotripperig op hun eigen nummer, als je ALWEER hun nummer hoort aanzetten neigt dat tot lachstuipen), Megamix (stukken beter dan in Amsterdam, wegens minder puur trance), Armin van Buuren (ga een kaaswinkel openen jongen), Marco V (goed!) en dan nog een maatje van de organisatoren die er ook weinig van bakte. Maar dus een goede nacht gehad, en uiteindelijk is dat het enige wat telt.